Er zwemmen dolfijnen in de Commewijne en dat wist ik niet. De avond voor ik ze zag zwemmen, had ik me verwonderd over de kerstboom die in mijn tantes woonkamer stond. Het was immers 1 november en het was Paramaribo. Ik had ook niet verwacht dat de bara’s in Margaretha zo lekker zouden smaken. Verderop van Margaretha ligt Frederiksdorp, een voormalige plantage, die inmiddels omgebouwd is naar een resort, zodat witte mensen wederom in weelde kunnen vertoeven in Suriname. Ik had niet de behoefte om tegen betaling een oude plantage te bezoeken, dus rustte ik onder een afdakje bij een aanmeerplaats. Daar kwamen toen twee witte mensen aan. Ze hadden hun fiets meegenomen. Ik was daar echter niet over verbaasd.